يا رب اگر نه لطف تو فرياد ما رسد * پيدا بود كه كوشش ما تا كجا رسد خداوندا ! ما را كه اجازه است با تو سخن گفتن ، بدبخت ما اگر با جز تو سخن گوييم . ما را كه رخصت است ياد تو كردن ، زيان كار ما اگر جز تو ياد كنيم . خداوندا ! اگر زنده‌ايم ، اظهار جمال تو را زنده‌ايم و اگر مىميريم ، آشكارا كردن جلال تو را مىميريم ، « مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » . « 1 » خداوندا ! به حق خداوندى تو كه بر بندگى ما رحم فرما ! چنانچه بندگى ما خداوندى تو را تن در داده ، خداوندى تو بندگى ما را به رحمانيّت خويش درپذير و دست رد بر سينه ما مشتى گداى بىنوا باز منه ! خداوندا ! مىدانى كه دل ما جز به ياد تو شاد نيست ، ياد خويش از ما دريغ مدار ! خداوندا ! مىدانى كه نفس خويش را براى تو دشمن مىداريم ، شرّ اين دشمن را از ما دور دار ! خداوندا ! چه زمانى باشد كه از ما جان خواهى به اخلاص جان را نثار فرمان تو كنيم ، به حرمت آن زمان كه زمان ما را از آن كه صرف در خلاف فرمان تو شود نگاه دار ! خداوندا ! اگر ما را نَفَس برنيايد شايد ، امّا اين كه يك نفس بىرضاى تو بر آيد نشايد ، ما را از اين خذلان محمى دار ! خداوندا ! بنده‌ايم بنده را چه مىبايد كرد تا چنان كنيم .

--> ( 1 ) . زندگى و مرگ من ، همه براى خداوند ، پروردگار جهانيان است . سورهء انعام ، آيهء 162 .